ورود آدم‌های عادی به منطقه‌ی دوست‌داشتن

از همان جمله‌ی اول کتاب است که ماجرا آغاز می‌شود. وقتی پدر و مادر آندریا از هم جدا می‌شوند، نمی‌دانند با او چه کار کنند. داستان از زبان آندریاست. او تمام احساساتش را نسبت به محیط اطرافش، صحبت‌هایی که با او می‌شود، و رفتار بچگانه یا فراموش‌کارانه‌ای که با او می‌کنند، به‌طور مستقیم، بیان می‌کند. برای او، که در لحظاتی عصبانی است، حرف‌های مشاوری که قرار نیست چیزی را درست کند و فقط می‌تواند او را آرام کند هیچ فایده ندارد. برای او داشتن یک خانواده‌ی چهار نفری ـ رادیش، عروسک شانسش، را فراموش نمی‌کند ـ مهم است، اما او ناگزیر است تا روند زندگی‌اش را به شکل دیگری تغییر دهد. این فرآیند از بیرون به او تحمیل می‌شود. او باید در اتاق کیتی، کوچک‌ترین و لوس‌ترین دختر عمو بیل، یا همان شوهر مادرش، زندگی کند یا هنگامی که پیش پدرش است باید در کنار دو قلوهای همسر پدرش ـ کرو ـ زندگی کند. او اتاقی ندارد که برای خودش باشد؛ در هیچ کدام از خانه‌ها. شکل رفتار او، از منظر بیرونی، به گونه‌ای دیگر تعبیر می‌شود: اگر بدون اجازه یکی از فیلم‌ها را برمی‌دارد، می‌شود دزدی و اگر فکر می‌کند حال خوبی ندارد، خودش را به مریضی زده است. این کتاب فرصت خوبی است برای رویارویی با یک اتفاق مهم: پدر و مادری که از هم جدا می‌شوند و فرزندی که در این میانه آرزوهایی دارد،
خواب‌هایی می‌بیند، و حتی هایکوهایی می‌سراید. از نظر او دنیا شکل دیگری دارد. این کتاب، غیر از بیان احساسات صریح یک دختر 10 ساله که اتفاقاً هیکل درشتی هم دارد، یک ویژگی دیگر هم دارد: روبه‌رو شدن با مسایل از زاویه‌ی دید کودکان. او دختری معمولی است، ویژگی خاصی ندارد، مهم نیست فروشنده‌ی محلی او را به شوخی غول سبز می‌نامد، زرنگ است، اما چون مدرسه‌اش را دوست ندارد، زیاد علاقه‌ای به درس خواندن ندارد. اطرافیان او بدجنس نیستند؛ آدم‌های عادی‌ای هستند که خودشان هم وارد مرحله‌ی جدیدی از زندگی‌شان شده‌اند.
ویژگی دیگر این کتاب پرداختن به گروهی از کودکان، با ویژگیها و سن و سال‌های متفاوت، است؛ همین‌طور نشان دادن این که یک اتفاق از زاویه دیدهای گوناگون معناهای متفاوتی دارد. هر کدام از فرزندانِ پنج‌گانه‌ی این کتاب درگیر مسایل مختلفی هستند: یکی از تاریکی می‌ترسد و دیگری از تحقیر پدر و… . در نهایت، قرار نیست همه چیز به صورت فیلم هندی پایان خوشی داشته باشد، اما قرار است یادآوری کنند همدیگر را دوست داشتن کار سختی هم نیست. شاید بزرگ‌سالی که این کتاب را بخواند ماجرا برایش جالب باشد، از آن جهت که با فکرهای کودک آشنا می‌شود؛ اما هر کودکی، با خواندن این کتاب، سعی می‌کند با دوستش، و هر کودک دیگر، مهربان‌تر رفتار کند و از دریچه‌ی ذهن او ماجرا را ببیند. این کتاب آینه‌ای است که هم برای بزرگ‌سال و هم برای کودک مناسب است.

چهار لاک‌پشت
ادبیات
گروه سنی: کودکان اواخر دوره‌ی کودکی
کاربرد: لذت و سرگرمی، کمک به کودکانی که والدین‌شان از هم جدا شده اند، کمک به برقراری ارتباط با گروه هم‌سالان

خانه به دوش
نویسنده: ژاکلین ویلسون
تصویرگر: نیک شارت
مترجم: پروین جلوه‌نژاد
ناشر: هرمس (کیمیا)
137 صفحه
3000 تومان

· 8 مرداد، 1394

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *